Ongelofelijk maar waar, in mijn huis staat – tussen de vele Windows bakken – sinds vandaag een heuse Mac. Nee, de overstap is geen feit, maar voor een aantal tests ga ik eens serieus aan de slag met Mac OS X en de configuratie van een modern MacBook (uiteraard met het laatste Leopard OS). Ik wel eens eerder met Macs gespeeld, maar nu wordt het serieus. Aangezien mijn notebook vorige week gestolen is, komt hij goed van pas in de huiskamer als internet-, mail- en werk-computer. Hoe zal hij zich gaan gedragen in mijn pure Windows-netwerk? Hoe verloopt bestandsdeling? Wat kan hij met mijn printer? Hoe gaat hij overweg met mijn NAS (waar alle werkbestanden op staan)? En hoe doet Vista het op dit machientje? Immers, Bootcamp wordt officieel ondersteund onder Leopard, dus Vista kan er gewoon naast gebruikt worden (inclusief Windows-only applicaties). Nu nog uitvinden of dat ook eenvoudig onder Mac OS X zelf kan (via emulatie bijvoorbeeld). Zijn hier Mac gebruikers (al dan niet met een Windows-verleden) met tips?

Sinds Windows XP maak ik veel gebruik van de slaapstand (oftewel hibernate). Zodra ik m’n laptop dichtklap, bewaart de computer alle openstaande applicaties en gegevens tijdelijk op de harde schijf. Bij het opstarten kun je dan verder gaan waar je gebleven was en bovendien scheelt het extreem veel opstarttijd. Ook bij m’n reguliere pc deed ik dat vaak, maar sinds Vista ging het mis…

Slaapstand = zoek?

Allereerst heeft iemand de Nederlandse vertaling compleet overhoop gegooid. Wat eerst de standby-stand was heet nu slaapstand en de slaapstand is vervangen door sluimerstand. Ook is er een nieuw stand bijgekomen (hybride slaapstand), waarbij de computer aan blijft, maar minder energie verbruikt. Volgens Microsoft waren deze wijzigingen noodzakelijk omdat gebruikers het verschil tussen deze standen niet goed kenden, waardoor er onnodig teveel energie verbruikt werd. Daar kun je over discussiëren; ik snapte het eerst wel, maar nu niet meer. Misschien ligt dat aan mijn verstandsvermogen, maar ik associeer sluimeren meer met een computer die aan staat, dan met een computer die geheel uitgeschakeld is (zoals met hibernate). Ik ben dus maar snel overgeschakeld naar de Engelse taal, wat gelukkig mogelijk is met de Ultimate-versie. Daar heet het gewoon nog hibernate.

Vista reboot na slaapstand (hibernate)

Maar na het inschakelen van hibernate, ging de pc uit en vervolgens direct weer aan. Ik zocht het euvel eerst in de S1/S2/S3 standen die je via het BIOS kunt instellen, maar wijzigingen haalden niets uit. Ook Wake-on-LAN stond uit, dus dat kon het niet zijn. Waarom deed XP het wel goed en gaat het bij Vista mis? Eindelijk heb ik het antwoord gevonden. Om één of andere duffe en onbegrijpelijke reden raakt Vista in de war van instellingen in de device manager. Daar staan namelijk power management-opties, die je niet in het reguliere power management-deel van het configuratiescherm vindt (opnieuw: hoe logisch!). Er staat standaard een vinkje bij de optie dat de muis en het toetsenbord de computer mogen wekken. Blijkbaar zijn die onderdelen bij mij zo actief dat ze dat dan ook direct doen… Die optie uitschakelen en de slaap… pardon… sluimer… zucht… hibernate-stand werkt weer als vroeger.

Gisteren arriveerden er twee reepjes geheugen. Ik had al een ruime 2 GB DDR2 geheugen in m’n computer zitten, maar Windows Vista was alsnog zo traag als een slak. Bovendien werd het geheugen al snel voor 80% of meer benut, wanneer ik meerdere applicaties open had staan (waaronder Photoshop en Bridge met een tiental RAW beelden). Toen een vriend me wees op een aanbieding van 2 GB DDR2 667 MHz geheugen voor iets meer dan € 30 besloot ik 4 GB extra te kopen. Twee reepjes van 2 GB, omdat ik slechte ervaringen heb met verschillende merken geheugenmodules naast elkaar. M’n huidige 2 GB zou ik dan bewaren tot ik ooit zou overstappen op de 64-bits versie van Vista (dan dus met 6 GB). De 32-bits Windows besturingssystemen kunnen immers niet meer dan maximaal 4 GB geheugen kan aansturen, vanwege diverse hardwarematige beperkingen.

Helaas was ik even vergeten Vista 4 GB ook niet optimaal gebruikt. Er blijft in mijn geval slechts 3,1 GB over, omdat Windows een bepaalde geheugenrange (minimaal 512 MB) reserveert. Onder andere voor de grafische kaart, wat in mijn geval extra nadelig is, want die van mij bevat 768 MB geheugen (wat dus in z’n geheel wordt afgetrokken). Nu heb ik dus € 60 neergeteld voor effectief 1,1 GB extra. Daarmee wordt die aanbieding toch ineens wat prijzig. Er is slechts één alternatief… nu overstappen naar 64-bits Vista.

Maar dat had ik direct na de Vista launch begin 2007 al gedaan en mijn ervaringen waren toen zéér teleurstellend (zie dit en dit verslag bij Computer!Totaal). Weinig geschikte drivers, bijzonder veel hardware en software die niet werkte en om de haverklap een BSOD. Het was zo frustrerend, dat ik na een paar dagen intensief EHBcO’er spelen de harde schijf formatteerde en de 32-bits versie installeerde. Die werkte prima, maar ik wist toen al dat ik vroeg of laat te maken zou krijgen met het geheugenprobleem…

Ik krijg met de dag een grotere hekel aan Vista. Begin XP zelfs te missen. Vandaag moest ik ineens opnieuw activeren, onder dreiging dat Microsoft mijn complete werk pc onbruikbaar zou maken. Handig! Waarom eigenlijk? Omdat ik een nieuwe harde schijf geinstalleerd had? Is Vista zo picky geworden? Een dergelijke (minmale) hardwarewijziging hoort geen probleem te zijn. Erger was nog dat het besturingssysteem meldde dat ik niet meer online kon activeren. Ik had een nieuwe productcode nodig. De oude was niet meer geldig (want: al in gebruik, aldus Vista). Of ik even een nieuwe wilde aanschaffen a.u.b. Pardon??? Dan maar telefonisch activeren, maar zoals ik al verwachtte, werkte dat ook niet. Ik werd doorverbonden met een medewerker. Na een kruisverhoor met allerlei voor de hand liggende vragen (‘op hoeveel pc’s heeft u Vista staan?’) heb ik zelf maar gemeld dat ik RAID-problemen had. Klaar… Op mijn vraag waarom ik ineens een nieuwe productcode moest aanschaffen kwam geen duidelijk antwoord. ‘Bedankt voor de aanschaf van Microsoft Vista en uw telefoon naar de Microsoft helpdesk’ besloot de medewerker. Ja, thank you and goodbye. Voor het eerst in m’n leven overweeg ik een Mac…

Het was 2003. Microsoft kwam met een nieuw toetsenbord, dat naadloos aansloot aan haar Office (2003) pakket. Zo had het een groot aantal (programmeerbare) snelkoppelingen om applicaties op te starten, een scroll bar en drie unieke toetsen: cut, copy en paste (waarom dat nu nog niet standaard is op elk toetsenbord is me een raadsel). Bovendien zag het toetsenbord er goed uit, typte het lekker en was het bijzonder stevig. Oftewel ik kocht ‘m. En omdat hij me beviel kocht ik er later nog een tweede bij (voor op kantoor). En ik raadde hem iedereen aan, wat Microsoft minstens een procentje extra verkoop heeft opgeleverd.

Het was 2007. Microsoft Vista kwam uit, evenals een nieuwe Office versie. Tijdens de beta’s die ik getest had, had ik wat problemen met mijn toetsenborddrivers. Geen nood, het was een beta. Bovendien, het was een Microsoft toetsenbord èn een Microsoft besturingssysteem, dus als iemand voor goede drivers zou zorgen, dan zou het Microsoft wel zijn. Het is nu bijna september… die drivers komen er niet meer. Blijkbaar vind Microsoft dat haar product na een kleine vier jaar rijp is voor de prullenbak en dat klanten maar opnieuw in de buidel moeten tasten. Om één of andere reden heeft Microsoft geen drivers uitgebracht voor dit model. Het enige dat werkt is hem installeren als ‘Multimediatoetsenbord’ van Microsoft, want voor dat model zijn wel drivers. Het probleem is echter dat niet alle toetsen goed werken. Zo doet de scrollbar niets meer. Nou, ‘niets meer’ is niet helemaal correct. Als ik er tijdens m’n werkzaamheden ook maar even naar kijk, slaat het toetsenbord compleet op hol. Foutmeldingen duiken op dat ik de software moet configureren en ondertussen wordt ieder venster dan ik open heb staan vergroot tot het maximum. M’n e-mails bevatten nog drie leesbare woorden voor ik moet scrollen (zo groot zijn ze dan). In webbrowsers zie ik nog net het logo van de site, that’s it. Opnieuw opstarten is dan nog het enige wat helpt. Microsoft,  bedankt! Ditmaal is het niet mogelijk om thirdparties de schuld te geven voor de incompatibiliteit van Vista. Als Microsoft zo met haar eigen producten om gaat, koop ik de volgende keer wel Logitech.

Al sinds de release van Windows Vista werk ik op dat OS. Early adopter zeg maar. Niet altijd slim, zo bleek al snel toen ik in februari vrolijk de 64-bits versie had geïnstalleerd, terwijl er voor veel hard- en software nog geen drivers waren (bovendien crashte het systeem drie keer per dag). De 32-bits versie werkt ook hakkelend. Zo weigeren een flink aantal games, werkt veel hard- en software nog steeds niet en kon het systeem plotseling geen nieuwe updates meer downloaden. Dat laatste is niet handig, want dan is je systeem een open doel voor kwaadwillenden. Het gekke was dat het systeem begon aan het downloaden van de patches, maar constant op 0% bleef steken. Nadien geen foutmelding ofzo, maar gewoon een melding ala ‘het lukt even niet’… PUNT. Virusscanner en firewall uitgeschakeld, maar ook dat hielp niet. Op internet was niets te vinden; de foutcode leidde naar een irrelevant probleem met Windows Server 2003.

Toen mijn systeem na twee maanden nog steeds niet up-to-date was, heb ik maar eens met Microsoft gebeld. Het probleem en de foutcode ’8007000b’ kwam ze niet bekend voor. ‘Probeer systeemherstel of installeer Windows opnieuw’ was het bizarre advies in eerste instantie. Na aandringen was er toch nog een lichtpuntje. In de commandprompt (cmd bij uitvoeren) moest ik met adminrechten de volgende code intoetsen:

fsutil resource setautoreset true c:\

Het systeem daarna afsluiten (hij craste nog even), opstarten en opnieuw proberen. En waarempel, het werkt! Sindsdien is ‘mijn probleem’ ineens wèl op het internet te vinden, compleet met bovenstaande oplossing. Net op tijd, want gisteren was het Patch Tuesday en stonden er weer 12 nieuwe updates te dringen.