Mijn Vista-installatie draait al 2,5 jaar, maar al lang niet meer naar tevredenheid (vanwege allerlei dubieuze problemen). Al voor de komst van Windows 7 had ik besloten dat het tijd werd voor een frisse start. Het zou migratie van Vista naar Windows 7 worden, waarbij ik veel van mijn huidige instellingen en gegevens wilde behouden. Upgraden was geen optie, omdat Vista gewoon niet meer goed draaide. Windows opnieuw installeren heb ik al honderden keren gedaan, maar nog nooit met een werksysteem met 2,5 TeraByte aan gegevens. Mijn voornaamste probleem was dit ik alle gegevens van Outlook (werkmail), Thunderbird (privemail en werk-backup), Lightroom en de webbrowser koste wat kost wilde behouden. Dus niet alleen de mails van outlook, maar ook de accountgegevens en regels. En niet alleen de foto’s van Lightroom (die gingen gewoon rechtstreeks mee via een andere schijf), maar ook de hele index met foto’s, selecties en bewerkingen. Dat werd nog een hele klus, waarbij ik verschillende logische en ‘eenvoudige’ methoden heb geprobeerd, maar uiteindelijk toch handwerk moest inzetten… (more…)

Mijn high-end Vista-systeem heeft weer eens kuren. Eigenlijk is het een opstapeling van verschillende problemen. Er valt wel mee te werken, maar blij wordt je er niet van. Ik zal het even opsommen:

1. Sinds september worden er geen updates meer geïnstalleerd. Het systeem blijft hangen op één update (ben even de naam kwijt, want werk nu op m’n Mac). Het doet me denken aan een eerder probleem (code 8007000B). De foutcode verwijst naar een algemeen helpdocument zonder nuttige informatie. Dat schiet dus niet op.
2. Sinds enige tijd werkt hiberating (oftewel de slaapsluimerstand) niet meer. Geen idee waarom, maar de optie bestaat simpelweg niet meer in Vista, terwijl die wel in bij energiebeheer geselecteerd staat. Ik verdenk een combinatie van Vista en de BIOS. Nog geen tijd om er uitgebreid aandacht aan te besteden. Vervelend is het wel, want het opstarten duurt zo veel langer en alle actieve programma’s moeten worden afgesloten.
3. Windows Media Player crasht standaard na het opstarten. Het betreft de meest recente versie, dus een oplossing is niet voorhanden. Er zijn gelukkig legio alternatieven, maar voor bepaalde software blijft WMP het aanspreekpunt, want dan tot hinderlijke crashes leidt.

Ach, wat is het toch leuk werken met pc’s. Vanochtend heb ik twee 500 GB schijven (in RAID1/mirror opstelling) vervangen door twee 1 TB’s versies. Ik wist al dat dit tot problemen zou leiden, dus heb ik van te voren foto’s gemaakt van alle instellingen in het BIOS en de RAID utility. Het probleem begon toen de laatstgenoemde niet wilde opstarten tijdens het booten. De pc liep gewoon vast, dus ik kon niets configureren (laat staan in Vista komen). Dus, de 500 GB schijven maar weer aangesloten en softwarematig de RAID-configuratie uitgeschakeld. Niet iets voor mensen met hart-problemen…

Het begint met de dreigende waarschuwing: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! ARE YOU SURE? Ietwat vreemd, want waarom zou data verloren moeten gaan bij het ongedaan maken van een RAID1 setup? Bij RAID0 (striped, oftwel twee schijven koppelen waardoor één groot en snel volume ontstaat) is dat logisch, bij RAID1 niet. Maar ik heb de gok maar gewaagd en even later gecontroleerd of de data er nog op stond. Gelukkig wel…

Vervolgens de nieuwe schijven aangesloten en RAID1 opnieuw geïnstalleerd. Ik had één van de schijven al voorzien van data van de 500 GB schijf om het proces mogelijk te bespoedigen. Maar… je raadt het al: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! Nadat de RAID-configuratie gemaakt was, wilde ik naar Windows booten. Maar dat lukte niet… Melding: NTLDR ontbreekt. Nu kreeg ik die melding toch al om de haverklap, dus ik maakte me geen zorgen – even rebooten was meestal voldoende. Maar nu niet dus… In de BIOS was de hele configuratie van schijven door elkaar gehusseld. Ik moest eerst weer selecteren welke schijven ik in het bootmenu wilde hebben en vervolgens de bootvolgorde instellen. Gelukkig is mijn 250 GB Windows partitie geheel onafhankelijk van de twee andere schijven en dus startte Windows weer als vanouds op. Maar mijn 1000 GB RAID-schijf moet nu nog wel geformatteerd worden (wat een enkele uren duurt) en daarna moet er nog 460 GB aan gegevens op gekopieerd worden… zucht…

Je moet alles eens gedaan hebben, dus ook ‘virtueel activeren’. Dat was mogelijk de gedachte toen ik al multi-taskend (iets waar mannen niet goed in zijn) aan het werk was. De zoveelste pop-up van Microsoft vloog me om m’n oren. Activeren graag! NU!!! Toch knap, want ik werkte op dat moment in Mac OS X. Ach, niet zo vreemd eigenlijk, want Vista draaide op dat moment virtueel (via Parallels software). Ik had voor m’n MacBook Pro een OEM-licentie van Vista aangeschaft. Om van die pop-ups af te zijn klikte ik vlug op activeren. Klik en klaar… Ik vroeg me kort daarna ineens af of mijn actie wel zo handig was. Immers… ik werkte virtueel in Windows. Ik neem aan dat Parallels een slimmigheid heeft om Windows probleemloos virtueel te gebruiken zonder opnieuw te hoeven activeren, gebaseerd op een fysieke installatie (die via BootCamp ook zelfstandig kan starten). Maar andersom? Ik had zojuist Windows geactiveerd op basis van virtuele hardware…

De eerst volgende keer dat ik ‘echt’ Vista opstartte verscheen er eerst een blauw scherm en de tweede keer het verzoek of ik even opnieuw wilde activeren. Nee, mijn productsleutel was niet meer geldig. Zo vaak hoef ik niet in Vista te zijn (behalve voor games bijvoorbeeld), dus ik heb het probleem maar even uitgesteld. Maar nu had ik er genoeg van. Eerst maar de helpdesk van Microsoft gebeld, want via de activeerlijn krijg je geen optie om een medewerker te spreken (ik moest het probleem immers uitleggen). Of ik even m’n gegevens wilde achterlaten: naam, e-mail en telefoonnummer. Geen idee waarom, maar ik heb niets te verbergen. Daarna werd mij verzocht de activeringslijn te bellen en net zo lang te wachten tot er een optie voor een medewerker zou verschijnen. Uiteindelijk kreeg ik iemand te pakken die ik het probleem uitlegde. Zonder verdere vragen kreeg ik een nieuwe productcode. Of ik het gesprek wilde beoordelen via een geautomatiseerd systeem? Ja hoor. Na een paar keer ingetoetst te hebben dat ik tevreden was, klonk ineens het bericht waar het om ging. Of ik op de hoogte was van het licentiesysteem. Hoe vaak ik geactiveerd had. En ten slotte of ik even in wilde spreken wat de reden was dat ik weer wilde activeren. Door het belerende toontje had ik daar eigenlijk geen zin meer in, maar vooruit… voor deze keer…

Heb je in Vista een account aangemaakt met naam èn wachtwoord? Handig, want dan kan niet iedereen zomaar je computer misbruiken. Maar ook onhandig, want dan moet je steeds dat wachtwoord intypen en duurt het opstarten dus langer en bovendien is het lastig als anderen je computer ook willen gebruiken (met toestemming). Gelukkig is er een simpele oplossing:

 
1. Klik op Start en typ het volgende commando in het opdrachten/zoekvak: netplwiz
2. Een speciaal venster voor gebruikersinstellingen verschijnt. Haal het vinkje weg bij de regel waar staat dat gebruikers iedere keer moeten inloggen.
3. Klik op Toepassen
4. Een venster verschijnt. Vul hier je gebruikersnaam en wachtwoord in en klik op OK.

Vanaf nu start de pc automatisch op met dit account, zonder dat je het wachtwoord moet invullen. 
 

Mac OS X went snel, maar toch kan ik niet zonder Windows. Allereerst gebruik ik een hele berg programma’s, waarvoor slechts ten dele Mac varianten beschikbaar zijn. Daarnaast hou ik ook wel van een spelletje op z’n tijd (RTS en FPS) en dan moet je toch echt bij Windows zijn. Dankzij Apple’s Bootcamp-software, dat standaard wordt meegeleverd met de Leopard-versie (Mac OS X 1.5.x), kun je probleemloos Windows installeren. Op dag 1 heb ik dat dan ook direct gedaan. Je start Bootcamp vanuit Mac OS X, maakt een partitie aan en de installatie start. Windows Vista stond er vlot op, maar standaard kan hij niet goed met de Mac hardware overweg. De grafische kaart werd niet herkend, het beeldscherm werd niet goed benut (800×600), er was geen netwerkaansluiting en Wi-Fi al helemaal niet. Oeps!De remedie: je stopt de Apple installatie-dvd er in en Bootcamp start automatisch. Vervolgens worden alle drivers automatisch geïnstalleerd. Het resultaat was subliem: werkelijk alle hardware werd nu herkend en werkte ook vlekkeloos. Apple heeft goed z’n best gedaan met Bootcamp. Vista werkt uitstekend, evenals een aantal games (daarover later meer). Maar het kan nog makkelijker… (more…)

Ik ben nu een paar dagen aan het stoeien geweest met de MacBook (Leopard) en dat is niet slecht bevallen. Als ervaren Windows-gebruiker is de OS X omgeving natuurlijk even wennen, maar met een beetje logica vind je al snel wat je zoekt. Er zijn al snel twee zaken die opvallen… De MacBook zit zeer degelijk in elkaar. Bijzonder compact, toch een royale resolutie (1280×800) op het 13,3 inch scherm en de bouwkwaliteit is uitstekend. De Mac is zo goed als niet hoorbaar en dat is met de meeste Windows notebooks wel anders. Het tweede dat opvalt is dat OS X echt vrij overzichtelijk in elkaar zit. De menubalk die altijd bovenin verschijnt (afhankelijk van het actieve programma) is even wennen, maar niet onlogisch. Het installeren van een paar programma’s (zoals Thunderbird voor e-mail) verloopt vlekkeloos en verder vind ik ook al snel wat ik nodig heb. Vooral de ‘exposé’-toets is uitermate handig om snel een bepaald openstaand programma te vinden. De Mac start snel op en met de sluimerstand werkt het helemaal ideaal (ik moet nog even meten hoeveel stroom hij dan verbruikt; het lijkt mee te vallen). De internetverbinding (via een router) werd automatisch herkend en ook het installeren van de netwerkprinter (HP Laserjet 2600) was opvallend eenvoudig (geen drivers nodig). Om verbinding maken met mijn NAS (waar alle werkmappen op staan) moest ik even zoeken, maar dat is uiteindelijk gelukt door handmatig het bijbehorende IP adres in te typen (kan vast makkelijker). Nu nog een manier vinden om mijn belangrijkste mappen automatisch in de Finder (=Windows Verkenner) te zetten. Oftewel, tot nu toe was overstap een eitje. De volgende keer beschrijf ik hoe Vista op de Mac functioneert en hoe bruikbaar Vista met behulp van virtualisatie in OS X draait. Gaming volgt ook…

Ongelofelijk maar waar, in mijn huis staat – tussen de vele Windows bakken – sinds vandaag een heuse Mac. Nee, de overstap is geen feit, maar voor een aantal tests ga ik eens serieus aan de slag met Mac OS X en de configuratie van een modern MacBook (uiteraard met het laatste Leopard OS). Ik wel eens eerder met Macs gespeeld, maar nu wordt het serieus. Aangezien mijn notebook vorige week gestolen is, komt hij goed van pas in de huiskamer als internet-, mail- en werk-computer. Hoe zal hij zich gaan gedragen in mijn pure Windows-netwerk? Hoe verloopt bestandsdeling? Wat kan hij met mijn printer? Hoe gaat hij overweg met mijn NAS (waar alle werkbestanden op staan)? En hoe doet Vista het op dit machientje? Immers, Bootcamp wordt officieel ondersteund onder Leopard, dus Vista kan er gewoon naast gebruikt worden (inclusief Windows-only applicaties). Nu nog uitvinden of dat ook eenvoudig onder Mac OS X zelf kan (via emulatie bijvoorbeeld). Zijn hier Mac gebruikers (al dan niet met een Windows-verleden) met tips?

Sinds Windows XP maak ik veel gebruik van de slaapstand (oftewel hibernate). Zodra ik m’n laptop dichtklap, bewaart de computer alle openstaande applicaties en gegevens tijdelijk op de harde schijf. Bij het opstarten kun je dan verder gaan waar je gebleven was en bovendien scheelt het extreem veel opstarttijd. Ook bij m’n reguliere pc deed ik dat vaak, maar sinds Vista ging het mis…

Slaapstand = zoek?

Allereerst heeft iemand de Nederlandse vertaling compleet overhoop gegooid. Wat eerst de standby-stand was heet nu slaapstand en de slaapstand is vervangen door sluimerstand. Ook is er een nieuw stand bijgekomen (hybride slaapstand), waarbij de computer aan blijft, maar minder energie verbruikt. Volgens Microsoft waren deze wijzigingen noodzakelijk omdat gebruikers het verschil tussen deze standen niet goed kenden, waardoor er onnodig teveel energie verbruikt werd. Daar kun je over discussiëren; ik snapte het eerst wel, maar nu niet meer. Misschien ligt dat aan mijn verstandsvermogen, maar ik associeer sluimeren meer met een computer die aan staat, dan met een computer die geheel uitgeschakeld is (zoals met hibernate). Ik ben dus maar snel overgeschakeld naar de Engelse taal, wat gelukkig mogelijk is met de Ultimate-versie. Daar heet het gewoon nog hibernate.

Vista reboot na slaapstand (hibernate)

Maar na het inschakelen van hibernate, ging de pc uit en vervolgens direct weer aan. Ik zocht het euvel eerst in de S1/S2/S3 standen die je via het BIOS kunt instellen, maar wijzigingen haalden niets uit. Ook Wake-on-LAN stond uit, dus dat kon het niet zijn. Waarom deed XP het wel goed en gaat het bij Vista mis? Eindelijk heb ik het antwoord gevonden. Om één of andere duffe en onbegrijpelijke reden raakt Vista in de war van instellingen in de device manager. Daar staan namelijk power management-opties, die je niet in het reguliere power management-deel van het configuratiescherm vindt (opnieuw: hoe logisch!). Er staat standaard een vinkje bij de optie dat de muis en het toetsenbord de computer mogen wekken. Blijkbaar zijn die onderdelen bij mij zo actief dat ze dat dan ook direct doen… Die optie uitschakelen en de slaap… pardon… sluimer… zucht… hibernate-stand werkt weer als vroeger.

Gisteren arriveerden er twee reepjes geheugen. Ik had al een ruime 2 GB DDR2 geheugen in m’n computer zitten, maar Windows Vista was alsnog zo traag als een slak. Bovendien werd het geheugen al snel voor 80% of meer benut, wanneer ik meerdere applicaties open had staan (waaronder Photoshop en Bridge met een tiental RAW beelden). Toen een vriend me wees op een aanbieding van 2 GB DDR2 667 MHz geheugen voor iets meer dan € 30 besloot ik 4 GB extra te kopen. Twee reepjes van 2 GB, omdat ik slechte ervaringen heb met verschillende merken geheugenmodules naast elkaar. M’n huidige 2 GB zou ik dan bewaren tot ik ooit zou overstappen op de 64-bits versie van Vista (dan dus met 6 GB). De 32-bits Windows besturingssystemen kunnen immers niet meer dan maximaal 4 GB geheugen kan aansturen, vanwege diverse hardwarematige beperkingen.

Helaas was ik even vergeten Vista 4 GB ook niet optimaal gebruikt. Er blijft in mijn geval slechts 3,1 GB over, omdat Windows een bepaalde geheugenrange (minimaal 512 MB) reserveert. Onder andere voor de grafische kaart, wat in mijn geval extra nadelig is, want die van mij bevat 768 MB geheugen (wat dus in z’n geheel wordt afgetrokken). Nu heb ik dus € 60 neergeteld voor effectief 1,1 GB extra. Daarmee wordt die aanbieding toch ineens wat prijzig. Er is slechts één alternatief… nu overstappen naar 64-bits Vista.

Maar dat had ik direct na de Vista launch begin 2007 al gedaan en mijn ervaringen waren toen zéér teleurstellend (zie dit en dit verslag bij Computer!Totaal). Weinig geschikte drivers, bijzonder veel hardware en software die niet werkte en om de haverklap een BSOD. Het was zo frustrerend, dat ik na een paar dagen intensief EHBcO’er spelen de harde schijf formatteerde en de 32-bits versie installeerde. Die werkte prima, maar ik wist toen al dat ik vroeg of laat te maken zou krijgen met het geheugenprobleem…