Het is alweer ruim een half jaar terug dat ik m’n Canon 100-400 L f4.5-5.6 L IS heb verkocht. De reden? Ik heb ook een 70-200 f2.8 L IS en samen met converters (1,4x en 2x) biedt die hetzelfde bereik, maar is tegelijkertijd wel flexibeler en beter bruikbaar binnenshuis (dankzij f2.8). Bovendien is de lens weather sealed en is de IS van een latere generatie (3 stops winst). Een eerdere test wees uit dat de 70-200 met 2x extender op f8 vrijwel even scherp was als de 100-400 op f8. Maar ook dat deze op f5.6 echt te soft is (f8 is dus een noodzaak, terwijl de 100-400 op f5.6 voldoende scherp was). Bovendien nam ik in de praktijk altijd maar één van beide lenzen mee. Immers, ze zijn redelijk zwaar, nemen veel ruimte in beslag en overlappen qua brandpunt. Afhankelijk van het doel zat slechts één van beide in de tas; b.v. de 70-200 als ik ook binnen ging fotograferen en de 100-400 voor bijvoorbeeld vakanties en een bezoek aan de dierentuin. Het fijne van de 100-400 is dat je snel kunt schakelen tussen een beetje tele en heel veel (bovendien werkt hij op de 1D ook prima samen met de 1,4x extender; 560mm f8).

70-200 als alternatief?

In de praktijk mis ik de 100-400 toch meer dan ik dacht. Met converters is de 70-200 prima bruikbaar, maar je bent toch redelijk vaak aan het wisselen, wat een beetje irritant is. Met de 1,4x extender is het resultaat (280mm f4) redelijk goed bruikbaar, maar met de 2x kom je dus minimaal uit op f8. De camera houdt daar natuurlijk geen rekening mee, waardoor de Av stand al snel een vereiste wordt. En dat is niet altijd even praktisch.

Nieuwe versie?

Ik moet bekennen dat ik de 100-400 mede verkocht heb omdat ik dacht dat er vroeg of laat wel een opvolger voor zou komen. Het is nog steeds een prima lens, maar – net zoals de 5D – loopt de gebruikte technologie wat achterop. De lens stamt uit 1999 en heeft dus geen weather sealing en gebruikt de allereerste generatie IS. Ook optisch is er in bijna 10 jaar tijd best veel veranderd. Een 100-400 f4 lens zou erg mooi zijn, maar het is de vraag of dat haalbaar is (beduidend hoger prijskaartje en groter en zwaarder; tenzij de DO techniek van nut is). Ook de 400mm stand zou ietsje scherper kunnen (het is bruikbaar, maar wel softer dan 350mm).

Alternatieven

Bij de verkoop heb ik ook aan alternatieven gedacht. De 300mm f4 IS is een optie, maar deze lens stamt uit exact dezelfde tijd als de 100-400 en heeft dus dezelfde minpunten. De 28-300 f3.5-5.6 IS is interessant, maar het prijskaartje is beduidend hoger en de 300mm stand is wat beperkt (maar wel bruikbaar met 1,4x converter). De 300mm f2.8 IS is te duur en niet daardoor niet te verantwoorden voor wat ik er mee doe (ik fotografeer geen voetbalwedstrijden en kom ook niet dagelijks in de Oostvaardersplassen). Met 2x converter zou die lens wel een mooie 600 f5.6 opleveren (en plus 1,4x zelfs 840mm f8). De 400 f5.6 L is geen optie, want die mist IS. Bij de concurrentie zie ik weinig serieuze alternatieven (de Sigma 120-300 f2.8 misschien, maar dat is een vrij lompe lens en hij mist IS).

Voorlopig wacht ik dus nog maar even af. De Photokina is in zicht… wie weet…

Volgens Foto Konijnenberg zal Canon na de zomer een 18-200 f3.5-5.6 IS aankondigen. Canon zelf wil dit nog niet bevestigen. De lens komt bijna drie jaar na Nikon equivalent, de 18-200 f3.5-5.6 VR. Het is de vraag waarom het zo lang geduurd heeft. Ik zelf zou zo’n lens nooit kopen, omdat een dergelijke megazoom per definitie ernstige last heeft van kussen- en tonvormige vertekening. Maar het is natuurlijk wel een fijne allroundlens. Ideaal voor op vakantie als je slechts één lens mee wilt nemen. De mindere kwaliteit is in dat geval minder een issue. Bovendien zijn er veel fotografen die overstappen van compact (zoals een bridgecamera met 10x zoom of meer) en bij Canon geen gelijkwaardige lens vinden. Tot nu toe moesten zij uitwijken naar Sigma of Tamron, maar na de zomer kan het dus ook bij Canon. De lens is (natuurlijk) uitgerust met een ingebouwde beeldstabilisator (IS) en alleen geschikt voor camera’s met EF-S vatting (zoals de 40D, 450D en 1000D). De prijs is nog niet bekend.

Interessant! Voor het eerst sinds tijden wordt er weer eens een 50mm lens aangekondigd. Na Sigma’s 30mm f1.4-avontuur (waarover overigens gemengde verhalen de ronde doen wat de betreft de kwaliteit), heeft men nu het fullframe-broertje aangekondigd. Deze 50mm f1.4 is uitgerust met HSM en daardoor de enige betaalbare 50mm met een ringmotor autofocus (los van de prijzige Canon 50mm 1.2 L). Dat betekent een snelle scherpstelling en ook hopelijk betere autofocus in situaties met slecht licht – het euvel van Canon’s 50mm f1.4 (en de reden waarom ik die niet meer heb). Prijsinformatie is nog niet bekend, maar zal vermoedelijk iets boven de € 400 uitkomen. Nu hopen dat hij een beetje bruikbaar is op f1.4…

Op de PMA in Las Vegas zijn een flinke hoeveelheid nieuwe lenzen aangekondigd. Teveel om apart over te berichten, dus maar even zo in een verzamelbericht. Vooral Sigma ging flink los op de beurs. Maar ook Nikon had nieuws, evenals Tamron, Sony en Pentax.

(more…)

Wie houdt van creatieve fotografie houdt kan z’n lol op met een fisheye lens. Daarmee kun je in de breedte een perspectief van 180 graden vastleggen en de omvang van objecten totaal uit z’n verband rukken. De Tokina 10-17 mm is wel een heel bijzonder exemplaar; het is namelijk de eerste fisheye zoomlens! Tijd voor een test.

(more…)

Hoewel er recentelijk geen fotobeurs is geweest (de PMA is in januari 2008), regent het nieuwe lenzen. Daarom maar even een overzicht (zie volgende alinea). Het gaat in alle gevallen op APS-C lenzen, met uitzondering van de twee Canon’s. Oftewel, deze lenzen zijn bedoeld voor camera’s met een kleinere sensor (dan 35mm negatief/fullframe), zoals de Nikon D40/D80/D300, Canon 400D/40D en digitale Sony en Pentax camera’s. Nikon komt met een logisch antwoord op de vraag naar goedkope beeldstabilisatie (in de kitlens dus), Tokina presenteert twee lichtsterke toppers, Sigma komt met unieke fisheyes en Canon heeft nieuwe witte teletoeters in petto.

(more…)

Afgelopen weekend was ik in De Kuip bij de teleurstellende wedstrijd Nederland – Luxemburg (1-0). Ik was er op uitnodiging van Canon, die een skybox heeft in dat stadion. Ik ben een paar keer eerder naar wedstrijden geweest, maar dit was genieten. Er was zowel een lekker warm binnengedeelte, met hapjes en drankjes en een tv, als een buitendeel met een fraai uitzicht op het stadion. Buiten was het ook verwarmd, maar het voelde nog steeds vrij koud. Voor de wedstrijd was er eten en in de pauze en na de wedstrijd stonden heerlijke snacks klaar. Tijdens de wedstrijd werd iedereen steeds voorzien van drank naar keuze. Geweldig! Als fanatieke kiekjesmaker kon ik het niet laten om de fotopers te observeren. Vooral de 500m f4 IS was populair, al zag ik ook een paar 400mm f2.8 IS. Het aantal witte lenzen was vrij opvallend. Op de bovenstaande foto tel ik 20 lenzen. Slechts twee hiervan, oftewel 10%, zijn Nikon’s (rood omcirkeld).

Nu is het algemeen bekend dat Canon een solide positie heeft onder sportfotografen. Vòòr de D3 had je de D2H die weliswaar acht beelden per seconde haalde, maar slechts in een vier megapixel-resolutie. De 12 megapixel D2X haalde er slechts vijf, of acht bij een resolutie van iets meer dan 6 megapixels. Bovendien was ruis op hoge ISO’s een probleem (en een noodzaak bij sport). Ten slotte was het lenzengamma van Nikon verouderd (geen VR). Met de introductie van de D3 èn drie nieuwe lenzen (400 f2.8 VR, 500 f4 VR, 600 f4 VR) zijn al deze nadelen opgelost. Het lijkt me alleen een onmogelijke opgave om 90% van de fotografen te overtuigen hun kostbare apparatuur om te wisselen…

Dilemma. Ik heb een Canon 100-400 f4.5-5.6 L IS en een 70-200 f2.8 L IS. Beide zijn uitstekende lenzen, maar vanwege hun omvang en gewicht kan er maar één tegelijk mee. De 100-400 is ideaal tijdens vakanties, een bezoekje aan de dierentuin en andere gelegenheden waarbij veel tele handig is. De 70-200 is veelzijdiger vanwege zijn lichtsterkte van f2.8. Bovendien kan deze via extenders nog worden opgevoerd. Ik heb zowel een 1,4x als 2x converter, die op een 1D zelfs tegelijkertijd gebruikt kunnen worden (dat wordt dan een 560mm f8 lens met drie stops beeldstabilisatie èn met behoud van autofocus). Aangezien de 70-200 veelzijdiger is en met extenders hetzelfde bereik en lichtstekte haalt als de 100-400 is het de vraag of de laatste niet beter kan vertrekken. Dat vraagt om een scherptetestje!

(more…)

Er zijn maar weinig producten die tweedehands meer waard zijn dan tijdens hun verkoopperiode. De Canon 200mm f1.8 L was er zo eentje (momenteel nog op eBay verhandeld voor prijzen over de 3000 euro). Nadat de lens uit productie werd genomen werd deze – vanwege de unieke lichtsterkte en het gebrek aan een alternatief – razend populair. Slechts nieuws voor de f1.8-bezitters, want aan een opvolger wordt nu eindelijk gewerkt. Canon demonstreert deze week op de PhotoPlus Expo in New York een prototype van de f2 IS versie (evenals een 800mm f5.6 L IS). Wie de 300mm f2.8 IS overwoog, kan dus beter even wachten. Deze 200mm f2 is met 1,4x vrijwel identiek en met 2x extender wordt het een 400mm f4 (en met beide converters tegelijk levert het een goed bruikbare 560mm f5.6 op). Helaas moeten we nog even wachten op de prijs en beschikbaarheid…

Voor reeds verschenen test in Zoom heb ik de Tokina 10-17 fisheye-zoom in bruikleen. De lens uniek, alleen al om het feit dat het de eerste fisheye-zoom is. Ook het zoombereik is ideaal. Andere fisheye’s hebben een vaste brandpuntsafstand (meestal van 8, 10 of 15mm). Met 10 tot 17mm (op een APS-C camera met 1,5x vergrotingsfactor wordt dat 15 tot 26mm) kun je dit dus varieren. De lens is dus speciaal voor APS-C camera’s gemaakt (zoals de Nikon D40/D80/D200 of Canon 400D/30D). Het grappige is echter dat de lens ook vrij goed bruikbaar is op een 1D (met 1,3x crop). Op 10mm kijk je – uiteraard - recht in het binnenwerk van de lens (oftewel zware vignettering in de hoeken), maar vanaf 12mm is hij perfect bruikbaar. Je houdt dus een 12-17mm fisheye zoom over (15,6-21mm effectief). Perfect dus! Een review van de lens volgt binnenkort.