
Schermen. Ik heb er iets mee. Of het nu om een telefoon, een mp3-speler of een camera gaat, ik wil een scherm zonder krassen. Krassen zijn lelijk. Krassen leiden af. Helaas blijk ik krassen aan te trekken. Amper uit de doos schampte ik met mijn nieuwe telefoon langs een muur. Een ijsbaan na een dag schaatsen, dat was de uitwerking van structuurverf op het tere scherm.
Van de zomer kocht ik een handheld. Zittend in de tuin klapte ik het kleinood open, trok de stift uit de behuizing en schreef op het scherm. Een aanraakpen heeft een bolletje van zacht plastic, dat speciaal is bedoeld voor het kwetsbare aanraakscherm. Toch? Een windvlaag voerde wat fijn stof aan en veranderde de stift in een graveerpen. Die eerste tekst, die staat er vandaag nog steeds. Zelfs als je de batterijen eruit haalt.
Een kennis met dezelfde handheld gebruikt gewoon een ballpoint. Ik waarschuwde hem, vertelde vol vuur over kwetsbare aanraakschermen en krassende ballpoints. Na enig schouderophalen legde hij de pen neer en ging met zijn vingernagel verder. Het moet aan mij liggen, want zelfs na maanden is zijn scherm als een rimpelloze vijver.
Gelukkig ben ik niet de enige met krasvrees. Er is een levendige handel in tubetjes polijstmiddel en plastic beschermlaagjes. En dan die beschermhoesjes. Door onze angst voor krassen, gaan de meest prachtig vormgegeven en peperdure gadgets een levenlang gehuld in afgrijselijke en vooral saaie hoesjes. Feitelijk zie je nooit hoe mooi die apparaatjes zijn, nou ja, als je ze net hebt gekocht. Tussen doos en beschermhoes in, zeg maar.
En waar doen wij het allemaal voor? Na hooguit een jaar of twee kopen wij nieuw speelgoed, en belanden de afdankertjes op Martkplaats en Ebay. Voor een luttel bedrag doen wij apparaatjes van de hand die er nog fonkelnieuw uitzien: we hebben ze gekoesterd voor de nieuwe eigenaar.
Gelukkig bestaat er een betere oplossing. Sinds kort maak ik mij niet meer druk om krassen. En het is heel raar: sinds die tijd heb ik geen kras meer gezien! Een zakcamera, mijn nieuwe telefoon, ik ga er behoorlijk onvoorzichtig mee om. Ze zitten los en zonder beschermhoes in mijn jaszak, samen met kras uitlokkende voorwerpen zoals sleutels, een zakmesje, een metalen pennetje en kleingeld. Het resultaat? Geen enkele kras. Helemaal niets! Dat is best wel kras.
Tags: camera, gadget, kras, krasvrij, pda, scherm, telefoon
Artikelen (RSS)
10 November 2007 op 23:34
Ik ken het gevoel. Toch zou ik oppassen met sleutels en dergelijke in een binnenzak. Ik heb ooit eens een testcamera zwaar beschadigd door deze kortstondig in een damestasje te stoppen, niet wetende dat daar ook een vijl in zat(!).
Maar inderdaad. We moeten ook niet gaan overdrijven met al die siliconen omhulsels en beschermfolie. Als je een beetje normaal met je spullen omgaat kan het best zonder.