“Apple” laat de volgende generatie “MacBooks” zien. Misschien meteen een idee voor een nog kleinere Netbook? Bekijk de film voor alle details, dan wordt alles duidelijk

Alles over de revolutionaire MacBook Wheel!

MacBook Wheel

Apple heeft vandaag nieuwe versies van de MacBook en de MacBook Pro aangekondigd. Hoewel de geruchten al spraken over zwarte vormgeving en een groot glazen touchpad, bleven andere roddels – zoals een aanraakgevoelig scherm en een zeer goedkoop instapmodel – vooralsnog uit. Met name de MacBook is flink verbeterd. Eigenlijk is het een MacBook Pro, maar dan in een compact jasje (13,3 inch scherm 1280×800). Naast geïntegreerde graphics, is het nu ook mogelijk om voor een dedicated grafische kaart (Nvidia 9600GT) te kiezen, waarmee je prima kunt gamen. Het scherm is nu ook voorzien van de energiezuinigere en fraaiere LED technologie. En de meest luxe MacBook biedt zelfs toetsenbordverlichting. Deze drie verbeteringen waren een half jaar geleden voor mij nog de reden om voor de duurdere MacBook Pro te kiezen. Als ik nu opnieuw voor de keus stond, dan zou ik zonder twijfelen voor de MacBook gaan. De MacBook Pro heeft relatief minder vernieuwingen. Misschien zelfs lichte achteruitgang, want het zeer prettig typende toetsenbord is vervangen door het model van de MacBook en iMac (met platte toetsen). Deze typt ook best lekker, maar het oude model had meer vering. Beide notebooks zijn uit één blok aluminium gemaakt. De prijzen beginnen bij respectievelijk € 1199 en € 1799. De eerste prijs is voor de aluminium versie, een goedkope ‘witte’ versie(die een aantal vernieuwingen mist) kost € 949.

Je moet alles eens gedaan hebben, dus ook ‘virtueel activeren’. Dat was mogelijk de gedachte toen ik al multi-taskend (iets waar mannen niet goed in zijn) aan het werk was. De zoveelste pop-up van Microsoft vloog me om m’n oren. Activeren graag! NU!!! Toch knap, want ik werkte op dat moment in Mac OS X. Ach, niet zo vreemd eigenlijk, want Vista draaide op dat moment virtueel (via Parallels software). Ik had voor m’n MacBook Pro een OEM-licentie van Vista aangeschaft. Om van die pop-ups af te zijn klikte ik vlug op activeren. Klik en klaar… Ik vroeg me kort daarna ineens af of mijn actie wel zo handig was. Immers… ik werkte virtueel in Windows. Ik neem aan dat Parallels een slimmigheid heeft om Windows probleemloos virtueel te gebruiken zonder opnieuw te hoeven activeren, gebaseerd op een fysieke installatie (die via BootCamp ook zelfstandig kan starten). Maar andersom? Ik had zojuist Windows geactiveerd op basis van virtuele hardware…

De eerst volgende keer dat ik ‘echt’ Vista opstartte verscheen er eerst een blauw scherm en de tweede keer het verzoek of ik even opnieuw wilde activeren. Nee, mijn productsleutel was niet meer geldig. Zo vaak hoef ik niet in Vista te zijn (behalve voor games bijvoorbeeld), dus ik heb het probleem maar even uitgesteld. Maar nu had ik er genoeg van. Eerst maar de helpdesk van Microsoft gebeld, want via de activeerlijn krijg je geen optie om een medewerker te spreken (ik moest het probleem immers uitleggen). Of ik even m’n gegevens wilde achterlaten: naam, e-mail en telefoonnummer. Geen idee waarom, maar ik heb niets te verbergen. Daarna werd mij verzocht de activeringslijn te bellen en net zo lang te wachten tot er een optie voor een medewerker zou verschijnen. Uiteindelijk kreeg ik iemand te pakken die ik het probleem uitlegde. Zonder verdere vragen kreeg ik een nieuwe productcode. Of ik het gesprek wilde beoordelen via een geautomatiseerd systeem? Ja hoor. Na een paar keer ingetoetst te hebben dat ik tevreden was, klonk ineens het bericht waar het om ging. Of ik op de hoogte was van het licentiesysteem. Hoe vaak ik geactiveerd had. En ten slotte of ik even in wilde spreken wat de reden was dat ik weer wilde activeren. Door het belerende toontje had ik daar eigenlijk geen zin meer in, maar vooruit… voor deze keer…

Standaard kan Mac OS X (Leopard) overweg met FAT32 en NTFS partities van Windows. Dat is handig, want hierdoor kun je eenvoudig bestanden in je Boot Camp-partitie benaderen, of die op een externe schijf of je netwerk. Er is echter één uitzondering… Mac OS X kan NTFS alleen lezen en niet beschrijven. En dat is wel onhandig, want je kunt dus geen bestanden verwijderen, hernoemen, verplaatsen of zelfs maar kopieren (naar een NTFS schijf). En Vista laat zich niet in FAT32 installeren als de partitie groter is dan 30 GB, dus NTFS is tegenwoordig de standaard.

Gelukkig is er een simpele oplossing beschikbaar, al kost het wat centjes.Het Russische Paragon (bekend van partitie managers en softwarematige backup-oplossingen) biedt software aan, waarmee iedere Mac met NTFS overweg kan. Het pakket ‘NTFS for Mac‘ kost $39 (omgerekend € 25) en geeft Mac OS X volledig schrijf- en leesmogelijkheden voor NTFS schijven, zelfs vanaf de versie van Windows NT 3.1). Mac OS X ziet NTFS schijven vervolgens als ‘native’. Ik heb het getest en het werkt vrijwel vlekkeloos. Daar waar er eerst simpelweg geen mogelijkheden zijn om nieuwe mappen te maken en bestanden te verwijderen, is dat na installatie van de software wel het geval.

Een klein minpuntje is dat mijn externe 500 GB NTFS harde schijf, nadat ik hem van de Mac op een pc aansluit, eventjes van de wijs is en wat fouten tegenkomt (volgens mij iets met bestandsnamen). Na een foutcorrectie van twee seconden is dat verholpen en kun je weer aan de slag. Ondanks dat, voor pc gebruikers is deze software een absolute aanrader!

Vroeger liep een Mac op 3D gebied nogal achter op pc’s, maar de afgelopen jaren is op dat vlak veel veranderd. De overstap naar Intel-hardware heeft daar ongetwijfeld aan bijgedragen. Apple maakt nu gebruik van GPU’s van Intel, ATI en Nvidia. In de MacBook wordt de Intel X3100 chipset gebruikt. Dit is weliswaar een geïntegreerde grafische chip die van het interne geheugen snoept, maar toch zijn de prestaties heel behoorlijk. Hij ondersteunt DirectX 9 en biedt ook hardwarematige texture & lighting (voorheen was dat softwarematig en dat verschil is enorm). De MacBook is niet bedoeld voor gamers, dus verwacht geen topprestaties. De chip scoort een 3 in Vista, wat zeker niet slecht is. Ter vegelijking: de Geforce 8600 GT (in een MacBook Pro) scoort een 5,4 – maar dat is dan ook de op één na krachtigste mobiele chip van dit moment.Wat oudere, maar toch fraaie, 3D games laten zich zonder probleem spelen. Unreal Tournament 2004 draait als een zonnetje, wat een groot compliment is voor de X3100. Command & Conquer Generals draait ook uitstekend. Met nieuwere (en zwaardere) games als Battle for Middle Earth en Doom 3 wordt het lastig. Er moeten dan flink wat effecten worden uitgeschakeld en op een lagere resolutie gespeeld worden. Vergeet moderne games als Unreal Tournament 3, C&C Tiberium Wars en Crysis maar. Wie die spellen wil spelen komt automatisch uit op een MacBook Pro. Maar voor een casual gamer biedt de standaard MacBook voldoende. Voor Mac OS X zijn een redelijk aantal games beschikbaar, maar dankzij Boot Camp kun je al je favoriete games ook onder XP of Vista spelen…

Mac OS X went snel, maar toch kan ik niet zonder Windows. Allereerst gebruik ik een hele berg programma’s, waarvoor slechts ten dele Mac varianten beschikbaar zijn. Daarnaast hou ik ook wel van een spelletje op z’n tijd (RTS en FPS) en dan moet je toch echt bij Windows zijn. Dankzij Apple’s Bootcamp-software, dat standaard wordt meegeleverd met de Leopard-versie (Mac OS X 1.5.x), kun je probleemloos Windows installeren. Op dag 1 heb ik dat dan ook direct gedaan. Je start Bootcamp vanuit Mac OS X, maakt een partitie aan en de installatie start. Windows Vista stond er vlot op, maar standaard kan hij niet goed met de Mac hardware overweg. De grafische kaart werd niet herkend, het beeldscherm werd niet goed benut (800×600), er was geen netwerkaansluiting en Wi-Fi al helemaal niet. Oeps!De remedie: je stopt de Apple installatie-dvd er in en Bootcamp start automatisch. Vervolgens worden alle drivers automatisch geïnstalleerd. Het resultaat was subliem: werkelijk alle hardware werd nu herkend en werkte ook vlekkeloos. Apple heeft goed z’n best gedaan met Bootcamp. Vista werkt uitstekend, evenals een aantal games (daarover later meer). Maar het kan nog makkelijker… (more…)

Ik ben nu een paar dagen aan het stoeien geweest met de MacBook (Leopard) en dat is niet slecht bevallen. Als ervaren Windows-gebruiker is de OS X omgeving natuurlijk even wennen, maar met een beetje logica vind je al snel wat je zoekt. Er zijn al snel twee zaken die opvallen… De MacBook zit zeer degelijk in elkaar. Bijzonder compact, toch een royale resolutie (1280×800) op het 13,3 inch scherm en de bouwkwaliteit is uitstekend. De Mac is zo goed als niet hoorbaar en dat is met de meeste Windows notebooks wel anders. Het tweede dat opvalt is dat OS X echt vrij overzichtelijk in elkaar zit. De menubalk die altijd bovenin verschijnt (afhankelijk van het actieve programma) is even wennen, maar niet onlogisch. Het installeren van een paar programma’s (zoals Thunderbird voor e-mail) verloopt vlekkeloos en verder vind ik ook al snel wat ik nodig heb. Vooral de ‘exposé’-toets is uitermate handig om snel een bepaald openstaand programma te vinden. De Mac start snel op en met de sluimerstand werkt het helemaal ideaal (ik moet nog even meten hoeveel stroom hij dan verbruikt; het lijkt mee te vallen). De internetverbinding (via een router) werd automatisch herkend en ook het installeren van de netwerkprinter (HP Laserjet 2600) was opvallend eenvoudig (geen drivers nodig). Om verbinding maken met mijn NAS (waar alle werkmappen op staan) moest ik even zoeken, maar dat is uiteindelijk gelukt door handmatig het bijbehorende IP adres in te typen (kan vast makkelijker). Nu nog een manier vinden om mijn belangrijkste mappen automatisch in de Finder (=Windows Verkenner) te zetten. Oftewel, tot nu toe was overstap een eitje. De volgende keer beschrijf ik hoe Vista op de Mac functioneert en hoe bruikbaar Vista met behulp van virtualisatie in OS X draait. Gaming volgt ook…

Ongelofelijk maar waar, in mijn huis staat – tussen de vele Windows bakken – sinds vandaag een heuse Mac. Nee, de overstap is geen feit, maar voor een aantal tests ga ik eens serieus aan de slag met Mac OS X en de configuratie van een modern MacBook (uiteraard met het laatste Leopard OS). Ik wel eens eerder met Macs gespeeld, maar nu wordt het serieus. Aangezien mijn notebook vorige week gestolen is, komt hij goed van pas in de huiskamer als internet-, mail- en werk-computer. Hoe zal hij zich gaan gedragen in mijn pure Windows-netwerk? Hoe verloopt bestandsdeling? Wat kan hij met mijn printer? Hoe gaat hij overweg met mijn NAS (waar alle werkbestanden op staan)? En hoe doet Vista het op dit machientje? Immers, Bootcamp wordt officieel ondersteund onder Leopard, dus Vista kan er gewoon naast gebruikt worden (inclusief Windows-only applicaties). Nu nog uitvinden of dat ook eenvoudig onder Mac OS X zelf kan (via emulatie bijvoorbeeld). Zijn hier Mac gebruikers (al dan niet met een Windows-verleden) met tips?