Unieke telescoop lens te koop. Handgemaakt, slechts drie exemplaren wereldwijd geproduceerd. Originele Canon lens met een brandpuntsafstand van 5200mm, diafragma F14. Compatibel met SLR en D-SLR camera’s, evenals de Canon XL-serie videocamera’s. Eventueel bruikbaar in combinatie met 1,4x en 2x teleconverters. Weegt 100 kg exclusief statief. Omgebouwde SUV met gemotoriseerd statief aanbevolen voor optimaal gebruik. Minimale scherpstelafstand: 120 meter. Optische elementen: twee spiegels, drie lenselementen. Type: catadioptrisch systeem (spiegellens). Vraagprijs: $ 55.000 (=koopje volgens de kenners).

Het is alweer ruim een half jaar terug dat ik m’n Canon 100-400 L f4.5-5.6 L IS heb verkocht. De reden? Ik heb ook een 70-200 f2.8 L IS en samen met converters (1,4x en 2x) biedt die hetzelfde bereik, maar is tegelijkertijd wel flexibeler en beter bruikbaar binnenshuis (dankzij f2.8). Bovendien is de lens weather sealed en is de IS van een latere generatie (3 stops winst). Een eerdere test wees uit dat de 70-200 met 2x extender op f8 vrijwel even scherp was als de 100-400 op f8. Maar ook dat deze op f5.6 echt te soft is (f8 is dus een noodzaak, terwijl de 100-400 op f5.6 voldoende scherp was). Bovendien nam ik in de praktijk altijd maar één van beide lenzen mee. Immers, ze zijn redelijk zwaar, nemen veel ruimte in beslag en overlappen qua brandpunt. Afhankelijk van het doel zat slechts één van beide in de tas; b.v. de 70-200 als ik ook binnen ging fotograferen en de 100-400 voor bijvoorbeeld vakanties en een bezoek aan de dierentuin. Het fijne van de 100-400 is dat je snel kunt schakelen tussen een beetje tele en heel veel (bovendien werkt hij op de 1D ook prima samen met de 1,4x extender; 560mm f8).

70-200 als alternatief?

In de praktijk mis ik de 100-400 toch meer dan ik dacht. Met converters is de 70-200 prima bruikbaar, maar je bent toch redelijk vaak aan het wisselen, wat een beetje irritant is. Met de 1,4x extender is het resultaat (280mm f4) redelijk goed bruikbaar, maar met de 2x kom je dus minimaal uit op f8. De camera houdt daar natuurlijk geen rekening mee, waardoor de Av stand al snel een vereiste wordt. En dat is niet altijd even praktisch.

Nieuwe versie?

Ik moet bekennen dat ik de 100-400 mede verkocht heb omdat ik dacht dat er vroeg of laat wel een opvolger voor zou komen. Het is nog steeds een prima lens, maar – net zoals de 5D – loopt de gebruikte technologie wat achterop. De lens stamt uit 1999 en heeft dus geen weather sealing en gebruikt de allereerste generatie IS. Ook optisch is er in bijna 10 jaar tijd best veel veranderd. Een 100-400 f4 lens zou erg mooi zijn, maar het is de vraag of dat haalbaar is (beduidend hoger prijskaartje en groter en zwaarder; tenzij de DO techniek van nut is). Ook de 400mm stand zou ietsje scherper kunnen (het is bruikbaar, maar wel softer dan 350mm).

Alternatieven

Bij de verkoop heb ik ook aan alternatieven gedacht. De 300mm f4 IS is een optie, maar deze lens stamt uit exact dezelfde tijd als de 100-400 en heeft dus dezelfde minpunten. De 28-300 f3.5-5.6 IS is interessant, maar het prijskaartje is beduidend hoger en de 300mm stand is wat beperkt (maar wel bruikbaar met 1,4x converter). De 300mm f2.8 IS is te duur en niet daardoor niet te verantwoorden voor wat ik er mee doe (ik fotografeer geen voetbalwedstrijden en kom ook niet dagelijks in de Oostvaardersplassen). Met 2x converter zou die lens wel een mooie 600 f5.6 opleveren (en plus 1,4x zelfs 840mm f8). De 400 f5.6 L is geen optie, want die mist IS. Bij de concurrentie zie ik weinig serieuze alternatieven (de Sigma 120-300 f2.8 misschien, maar dat is een vrij lompe lens en hij mist IS).

Voorlopig wacht ik dus nog maar even af. De Photokina is in zicht… wie weet…

Persbericht van Olympus en Panasonic op de mat, rechtstreeks uit Japan. Naast de four-thirds standaard, komt men nu ook met een micro four-thirds formaat. De lensmount daarvan is kleiner en de vatting zit 50% dichterbij de sensor. Het resultaat is een camera die niet veel groter is dan een compactcamera, mèt verwisselbare objectieven. Technisch gezien is het overigens geen D-SLR meer, want de spiegel ontbreekt.

Olympus en Panasonic zullen samen objectieven produceren voor de nieuwe standaard, maar de bestaande ‘four-thirds’ objectieven zullen via een adapter ook bruikbaar zijn. Dat laatste is leuk, maar gaat natuurlijk ten koste van het compacte karakter van de standaard en bovendien zou het optische consequenties kunnen hebben. Wanneer de eerste camera’s verschijnen is nog niet bekend.

Lenzenfabrikant Tamron heeft een nieuw record gevestigd met een zoomlens met maarliefst 15x optische zoom. De lens is bedoeld voor APS-C camera’s (zoals de Canon 450D/1000D/40D en Nikon D60/D80/D300) en verschijnt in eerste instantie alleen voor de Canon en Nikon vatting. Voluit heet de lens de Tamron 18-270mm f3.5-6.3 Di II VC LC Aspherical. Het vorige zoomrecord stond trouwens op naam van een bijna identieke lens: de 18-250 f3.5-6.3 (14x zoom). Het nieuwe model biedt 20mm meer bereik (wat in de praktijk een te verwaarlozen verschil is) én beeldstabilisatie (VC). Dat laatste is zeer waardevol bij een dergelijk zoombereik. Immers, kleine trillingen van de hand worden versterkt naarmate de brandpuntsafstand toe neemt. De lens zal zeker fotografen aanspreken die gebruik hebben gemaakt van hybridecamera’s (semi-compacte camera’s met een grote zoomlens van 12 tot 22x). Los van alle voordelen die een dergelijk zoombereik biedt, omgerekend 28-419mm, zal de lens geen optisch wonder zijn. Ondanks twee LD en drie aspherische glaselementen blijft een dergelijk groot zoombereik een compromis met relatief veel ton- en kussenvormige vertekening (nog los van scherpte die niet op ieder brandpunt optimaal zal zijn). Maar wie slechts één lens mee op vakantie wil, heeft nu de ultieme kandidaat gevonden.

Volgens Foto Konijnenberg zal Canon na de zomer een 18-200 f3.5-5.6 IS aankondigen. Canon zelf wil dit nog niet bevestigen. De lens komt bijna drie jaar na Nikon equivalent, de 18-200 f3.5-5.6 VR. Het is de vraag waarom het zo lang geduurd heeft. Ik zelf zou zo’n lens nooit kopen, omdat een dergelijke megazoom per definitie ernstige last heeft van kussen- en tonvormige vertekening. Maar het is natuurlijk wel een fijne allroundlens. Ideaal voor op vakantie als je slechts één lens mee wilt nemen. De mindere kwaliteit is in dat geval minder een issue. Bovendien zijn er veel fotografen die overstappen van compact (zoals een bridgecamera met 10x zoom of meer) en bij Canon geen gelijkwaardige lens vinden. Tot nu toe moesten zij uitwijken naar Sigma of Tamron, maar na de zomer kan het dus ook bij Canon. De lens is (natuurlijk) uitgerust met een ingebouwde beeldstabilisator (IS) en alleen geschikt voor camera’s met EF-S vatting (zoals de 40D, 450D en 1000D). De prijs is nog niet bekend.

Interessant! Voor het eerst sinds tijden wordt er weer eens een 50mm lens aangekondigd. Na Sigma’s 30mm f1.4-avontuur (waarover overigens gemengde verhalen de ronde doen wat de betreft de kwaliteit), heeft men nu het fullframe-broertje aangekondigd. Deze 50mm f1.4 is uitgerust met HSM en daardoor de enige betaalbare 50mm met een ringmotor autofocus (los van de prijzige Canon 50mm 1.2 L). Dat betekent een snelle scherpstelling en ook hopelijk betere autofocus in situaties met slecht licht – het euvel van Canon’s 50mm f1.4 (en de reden waarom ik die niet meer heb). Prijsinformatie is nog niet bekend, maar zal vermoedelijk iets boven de € 400 uitkomen. Nu hopen dat hij een beetje bruikbaar is op f1.4…

Olympus roept een aantal Zuiko ED 12-60 lenzen terug om deze te controleren op een mogelijke fabricagefout. Al geruime tijd verschijnen op diverse forums berichten over focusproblemen met het vlaggenschip van Olympus, de gloednieuwe E-3. De (volgens Olympus) snelste autofocus ter wereld, dreigde daardoor steeds meer het stempel van meest onbetrouwbare autofocus ter wereld te krijgen. Nu blijkt dat in ieder geval een deel van de problemen wordt veroorzaakt door een niet juist werkende 12-60 lens.

(more…)

Op de PMA in Las Vegas zijn een flinke hoeveelheid nieuwe lenzen aangekondigd. Teveel om apart over te berichten, dus maar even zo in een verzamelbericht. Vooral Sigma ging flink los op de beurs. Maar ook Nikon had nieuws, evenals Tamron, Sony en Pentax.

(more…)

Vandaag heeft Nikon de D60 D-SLR aangekondigd. Dit is de opvolger van de D40(x), waarvan de eerste versie in november 2006 werd aangekondigd (en zich kenmerkt door het ontbreken van een focusmotor). De D60 heeft een paar leuke verbeteringen, maar van vernieuwing is geen sprake. Vrijwel alle specificaties zijn namelijk gelijk aan zijn voorganger. Eén van de significante verbeteringen is een stofreductiesysteem, zoals die ook in de D300 te vinden is. Live-view ontbreekt. Een aardigheidje is wel dat de informatie op het camerascherm gekanteld wordt zodra je de camera veranderd van horizontaal naar verticaal (of andersom). Leuk, maar zonder live view kijk je dan met name door de zoeker lijkt me. De instapcamera, die bedoelt is voor beginners en overstappers vanuit het compactsegment wordt geleverd met een VR versie van de 18-55mm kitlens en kost € 799. Dat is nog behoorlijk aan de prijs voor een marginale update…

Interessanter waren een aantal nieuwe lenzen:
Nikon AF-S DX Nikkor 16-85mm f/3.5-5.6G ED VR € 719
Nikon AF-S Micro Nikkor 60mm f/2.8G ED € 629
Nikon PC-E Nikkor 24mm f/3.5D ED Tilt/Shift € 2219

Wie houdt van creatieve fotografie houdt kan z’n lol op met een fisheye lens. Daarmee kun je in de breedte een perspectief van 180 graden vastleggen en de omvang van objecten totaal uit z’n verband rukken. De Tokina 10-17 mm is wel een heel bijzonder exemplaar; het is namelijk de eerste fisheye zoomlens! Tijd voor een test.

(more…)