Mijn Vista-installatie draait al 2,5 jaar, maar al lang niet meer naar tevredenheid (vanwege allerlei dubieuze problemen). Al voor de komst van Windows 7 had ik besloten dat het tijd werd voor een frisse start. Het zou migratie van Vista naar Windows 7 worden, waarbij ik veel van mijn huidige instellingen en gegevens wilde behouden. Upgraden was geen optie, omdat Vista gewoon niet meer goed draaide. Windows opnieuw installeren heb ik al honderden keren gedaan, maar nog nooit met een werksysteem met 2,5 TeraByte aan gegevens. Mijn voornaamste probleem was dit ik alle gegevens van Outlook (werkmail), Thunderbird (privemail en werk-backup), Lightroom en de webbrowser koste wat kost wilde behouden. Dus niet alleen de mails van outlook, maar ook de accountgegevens en regels. En niet alleen de foto’s van Lightroom (die gingen gewoon rechtstreeks mee via een andere schijf), maar ook de hele index met foto’s, selecties en bewerkingen. Dat werd nog een hele klus, waarbij ik verschillende logische en ‘eenvoudige’ methoden heb geprobeerd, maar uiteindelijk toch handwerk moest inzetten… (more…)

Ik gebruik Google Calendar nu al jaren. Deze ‘Kalender 2.0′ is een uitkomst, omdat je – waar je ook bent – je agenda bij je hebt en deze met anderen kunt delen. Collega’s met wie je samenwerkt, partner, vrienden en kennissen – iedereen die jij toegang verschaft kan onafhankelijk-en-toch-samen plannen. Een zakelijke afspraak, een hypoheekgesprek in de avonduren, een uitje in het weekend, het is allemaal super eenvoudig zonder oneindig overleg. En uiteraard bepaal je zelf wat anderen zien, zodat niet je hele agenda open en bloot ligt. Bovendien kun je categorieën aanmaken, bijvoorbeeld zakelijk en privé, en slechts een deel daarvan delen. Het enige nadeel is dat de agenda online staat en je dus wel internettoegang moet hebben, in tegenstelling tot de papieren variant. Maar tegenwoordig kan dat zelfs heel simpel via je mobiele telefoon.

Tot enkele jaren terug gebruikte ik Outlook voor mijn zakelijke afspraken. Overstappen van Outlook naar Google Calendar was een eitje, omdat de laatstgenoemde alle items kan importeren. Maar andersom was destijds nog niet mogelijk. Het was dus byebye Outlook en dat is niet altijd ideaal. De agenda van Outlook is nog sneller op te roepen, omdat deze in de e-mailclient zit. Bovendien is hij ook beschikbaar wanneer internet er onverhoopt uit ligt. En de agenda wordt automatisch gesynchroniseerd met mobiele telefoons en pda’s, zodat je ook op locatie altijd je agenda bij je hebt. Toen ik overstapte zocht ik naar software samenwerking tussen beide agenda’s mogelijk maakte. Toen was die er nog niet, maar nu wel. Google heeft zelf een applicatie gemaakt die automatisch alle items over-en-weer importeert. Doe er je voordeel mee!

Volgende week zit ik weer eens in San Francisco en hoewel de reis werkgerelateerd is, heb ik ook een paar uurtjes vrije tijd om de fraaie stad en baai weer eens te bekijken. Ik heb er al een aantal keren uitgebreid gefotografeerd, maar toch zijn er nog een paar locaties (en situaties) die op m’n lijstje staan. De Golden Gate vanaf een bepaald strand bijvoorbeeld. En vanaf een berg aan de overkant van de baai, waarbij je de stad op de achtergrond ziet liggen. Om te bepalen naar welke plekken ik moet gaan om een bepaalde compositie te pakken is Google Earth een fantastisch hulpmiddel. Allereerst om fotografisch inzicht te krijgen in de situatie van bovenaf, maar ten tweede omdat steden en bergen in 3D weergegeven kunnen worden. Met behulp van een 3D muis (zoals die van 3dconnexion) is het eenvoudig, indrukwekkend èn leuk om alvast virtueel op de bestemming rond te lopen (lees: vliegen). Hoewel er geen sprake is van wiskundige precisie is het erg makkelijk om een hoog plekje te zoeken voor een mooi uitzicht (en vervolgens de exacte locatie te noteren om daar vervolgens langs te gaan.

Ach, wat is het toch leuk werken met pc’s. Vanochtend heb ik twee 500 GB schijven (in RAID1/mirror opstelling) vervangen door twee 1 TB’s versies. Ik wist al dat dit tot problemen zou leiden, dus heb ik van te voren foto’s gemaakt van alle instellingen in het BIOS en de RAID utility. Het probleem begon toen de laatstgenoemde niet wilde opstarten tijdens het booten. De pc liep gewoon vast, dus ik kon niets configureren (laat staan in Vista komen). Dus, de 500 GB schijven maar weer aangesloten en softwarematig de RAID-configuratie uitgeschakeld. Niet iets voor mensen met hart-problemen…

Het begint met de dreigende waarschuwing: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! ARE YOU SURE? Ietwat vreemd, want waarom zou data verloren moeten gaan bij het ongedaan maken van een RAID1 setup? Bij RAID0 (striped, oftwel twee schijven koppelen waardoor één groot en snel volume ontstaat) is dat logisch, bij RAID1 niet. Maar ik heb de gok maar gewaagd en even later gecontroleerd of de data er nog op stond. Gelukkig wel…

Vervolgens de nieuwe schijven aangesloten en RAID1 opnieuw geïnstalleerd. Ik had één van de schijven al voorzien van data van de 500 GB schijf om het proces mogelijk te bespoedigen. Maar… je raadt het al: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! Nadat de RAID-configuratie gemaakt was, wilde ik naar Windows booten. Maar dat lukte niet… Melding: NTLDR ontbreekt. Nu kreeg ik die melding toch al om de haverklap, dus ik maakte me geen zorgen – even rebooten was meestal voldoende. Maar nu niet dus… In de BIOS was de hele configuratie van schijven door elkaar gehusseld. Ik moest eerst weer selecteren welke schijven ik in het bootmenu wilde hebben en vervolgens de bootvolgorde instellen. Gelukkig is mijn 250 GB Windows partitie geheel onafhankelijk van de twee andere schijven en dus startte Windows weer als vanouds op. Maar mijn 1000 GB RAID-schijf moet nu nog wel geformatteerd worden (wat een enkele uren duurt) en daarna moet er nog 460 GB aan gegevens op gekopieerd worden… zucht…

Heb je in Vista een account aangemaakt met naam èn wachtwoord? Handig, want dan kan niet iedereen zomaar je computer misbruiken. Maar ook onhandig, want dan moet je steeds dat wachtwoord intypen en duurt het opstarten dus langer en bovendien is het lastig als anderen je computer ook willen gebruiken (met toestemming). Gelukkig is er een simpele oplossing:

 
1. Klik op Start en typ het volgende commando in het opdrachten/zoekvak: netplwiz
2. Een speciaal venster voor gebruikersinstellingen verschijnt. Haal het vinkje weg bij de regel waar staat dat gebruikers iedere keer moeten inloggen.
3. Klik op Toepassen
4. Een venster verschijnt. Vul hier je gebruikersnaam en wachtwoord in en klik op OK.

Vanaf nu start de pc automatisch op met dit account, zonder dat je het wachtwoord moet invullen. 
 

Standaard kan Mac OS X (Leopard) overweg met FAT32 en NTFS partities van Windows. Dat is handig, want hierdoor kun je eenvoudig bestanden in je Boot Camp-partitie benaderen, of die op een externe schijf of je netwerk. Er is echter één uitzondering… Mac OS X kan NTFS alleen lezen en niet beschrijven. En dat is wel onhandig, want je kunt dus geen bestanden verwijderen, hernoemen, verplaatsen of zelfs maar kopieren (naar een NTFS schijf). En Vista laat zich niet in FAT32 installeren als de partitie groter is dan 30 GB, dus NTFS is tegenwoordig de standaard.

Gelukkig is er een simpele oplossing beschikbaar, al kost het wat centjes.Het Russische Paragon (bekend van partitie managers en softwarematige backup-oplossingen) biedt software aan, waarmee iedere Mac met NTFS overweg kan. Het pakket ‘NTFS for Mac‘ kost $39 (omgerekend € 25) en geeft Mac OS X volledig schrijf- en leesmogelijkheden voor NTFS schijven, zelfs vanaf de versie van Windows NT 3.1). Mac OS X ziet NTFS schijven vervolgens als ‘native’. Ik heb het getest en het werkt vrijwel vlekkeloos. Daar waar er eerst simpelweg geen mogelijkheden zijn om nieuwe mappen te maken en bestanden te verwijderen, is dat na installatie van de software wel het geval.

Een klein minpuntje is dat mijn externe 500 GB NTFS harde schijf, nadat ik hem van de Mac op een pc aansluit, eventjes van de wijs is en wat fouten tegenkomt (volgens mij iets met bestandsnamen). Na een foutcorrectie van twee seconden is dat verholpen en kun je weer aan de slag. Ondanks dat, voor pc gebruikers is deze software een absolute aanrader!

Vroeger liep een Mac op 3D gebied nogal achter op pc’s, maar de afgelopen jaren is op dat vlak veel veranderd. De overstap naar Intel-hardware heeft daar ongetwijfeld aan bijgedragen. Apple maakt nu gebruik van GPU’s van Intel, ATI en Nvidia. In de MacBook wordt de Intel X3100 chipset gebruikt. Dit is weliswaar een geïntegreerde grafische chip die van het interne geheugen snoept, maar toch zijn de prestaties heel behoorlijk. Hij ondersteunt DirectX 9 en biedt ook hardwarematige texture & lighting (voorheen was dat softwarematig en dat verschil is enorm). De MacBook is niet bedoeld voor gamers, dus verwacht geen topprestaties. De chip scoort een 3 in Vista, wat zeker niet slecht is. Ter vegelijking: de Geforce 8600 GT (in een MacBook Pro) scoort een 5,4 – maar dat is dan ook de op één na krachtigste mobiele chip van dit moment.Wat oudere, maar toch fraaie, 3D games laten zich zonder probleem spelen. Unreal Tournament 2004 draait als een zonnetje, wat een groot compliment is voor de X3100. Command & Conquer Generals draait ook uitstekend. Met nieuwere (en zwaardere) games als Battle for Middle Earth en Doom 3 wordt het lastig. Er moeten dan flink wat effecten worden uitgeschakeld en op een lagere resolutie gespeeld worden. Vergeet moderne games als Unreal Tournament 3, C&C Tiberium Wars en Crysis maar. Wie die spellen wil spelen komt automatisch uit op een MacBook Pro. Maar voor een casual gamer biedt de standaard MacBook voldoende. Voor Mac OS X zijn een redelijk aantal games beschikbaar, maar dankzij Boot Camp kun je al je favoriete games ook onder XP of Vista spelen…

Mac OS X went snel, maar toch kan ik niet zonder Windows. Allereerst gebruik ik een hele berg programma’s, waarvoor slechts ten dele Mac varianten beschikbaar zijn. Daarnaast hou ik ook wel van een spelletje op z’n tijd (RTS en FPS) en dan moet je toch echt bij Windows zijn. Dankzij Apple’s Bootcamp-software, dat standaard wordt meegeleverd met de Leopard-versie (Mac OS X 1.5.x), kun je probleemloos Windows installeren. Op dag 1 heb ik dat dan ook direct gedaan. Je start Bootcamp vanuit Mac OS X, maakt een partitie aan en de installatie start. Windows Vista stond er vlot op, maar standaard kan hij niet goed met de Mac hardware overweg. De grafische kaart werd niet herkend, het beeldscherm werd niet goed benut (800×600), er was geen netwerkaansluiting en Wi-Fi al helemaal niet. Oeps!De remedie: je stopt de Apple installatie-dvd er in en Bootcamp start automatisch. Vervolgens worden alle drivers automatisch geïnstalleerd. Het resultaat was subliem: werkelijk alle hardware werd nu herkend en werkte ook vlekkeloos. Apple heeft goed z’n best gedaan met Bootcamp. Vista werkt uitstekend, evenals een aantal games (daarover later meer). Maar het kan nog makkelijker… (more…)

Het is nog wat te vroeg om van een klassieker te spreken, maar toch is Command & Conquer Generals digitaal bejaard. Het spel kwam uit in februari 2003 en de uitbreiding Zero Hour volgde eind dat jaar. Terwijl iedereen momenteel overgeschakeld is naar C&C3 Tiberium Wars, blijf ik nog even steken bij Generals. Waarom? Ik vind het concept geniaal. NOD en GDI zijn leuk, maar pure science fiction. Generals speelt zich weliswaar af in 2020, maar is uitzonderlijk bij de tijd met de VS als technologische supermacht, China met machtig en vooral veel leger en de terroristische GLA, die met relatief eenvoudige middelen toch behoorlijk gevaarlijk is. Ook grafisch ziet het spel er nog prima uit, hoewel de resolutie wat blijft steken (breedbeeldschermen bestonden destijds nog niet). De Zero Hour uitbreiding maakt het spel nog strategischer met in totaal 12 verschillende legers (drie groepen). Een nieuwe officiële uitbreiding zal waarschijnlijk niet meer verschijnen, maar er zijn genoeg (gratis!) alternatieven…

(more…)

Sinds Windows XP maak ik veel gebruik van de slaapstand (oftewel hibernate). Zodra ik m’n laptop dichtklap, bewaart de computer alle openstaande applicaties en gegevens tijdelijk op de harde schijf. Bij het opstarten kun je dan verder gaan waar je gebleven was en bovendien scheelt het extreem veel opstarttijd. Ook bij m’n reguliere pc deed ik dat vaak, maar sinds Vista ging het mis…

Slaapstand = zoek?

Allereerst heeft iemand de Nederlandse vertaling compleet overhoop gegooid. Wat eerst de standby-stand was heet nu slaapstand en de slaapstand is vervangen door sluimerstand. Ook is er een nieuw stand bijgekomen (hybride slaapstand), waarbij de computer aan blijft, maar minder energie verbruikt. Volgens Microsoft waren deze wijzigingen noodzakelijk omdat gebruikers het verschil tussen deze standen niet goed kenden, waardoor er onnodig teveel energie verbruikt werd. Daar kun je over discussiëren; ik snapte het eerst wel, maar nu niet meer. Misschien ligt dat aan mijn verstandsvermogen, maar ik associeer sluimeren meer met een computer die aan staat, dan met een computer die geheel uitgeschakeld is (zoals met hibernate). Ik ben dus maar snel overgeschakeld naar de Engelse taal, wat gelukkig mogelijk is met de Ultimate-versie. Daar heet het gewoon nog hibernate.

Vista reboot na slaapstand (hibernate)

Maar na het inschakelen van hibernate, ging de pc uit en vervolgens direct weer aan. Ik zocht het euvel eerst in de S1/S2/S3 standen die je via het BIOS kunt instellen, maar wijzigingen haalden niets uit. Ook Wake-on-LAN stond uit, dus dat kon het niet zijn. Waarom deed XP het wel goed en gaat het bij Vista mis? Eindelijk heb ik het antwoord gevonden. Om één of andere duffe en onbegrijpelijke reden raakt Vista in de war van instellingen in de device manager. Daar staan namelijk power management-opties, die je niet in het reguliere power management-deel van het configuratiescherm vindt (opnieuw: hoe logisch!). Er staat standaard een vinkje bij de optie dat de muis en het toetsenbord de computer mogen wekken. Blijkbaar zijn die onderdelen bij mij zo actief dat ze dat dan ook direct doen… Die optie uitschakelen en de slaap… pardon… sluimer… zucht… hibernate-stand werkt weer als vroeger.