Alles over de revolutionaire MacBook Wheel!

MacBook Wheel

Enkele weken geleden heb ik de Garmin Nüvi 550 een tijdje mogen uittesten. Het is een navigatieapparaat voor in de auto en op de fiets, om mee te wandelen en zelfs voor op het water. Dat is een gunstige ontwikkeling. Want anders dan TomTom, die zich voornamelijk richt op automobilisten en motorrijders, beseft Garmin terecht dat er meer situaties zijn waarin je behoefte hebt aan een betrouwbaar navigatiesysteem.

Een standaard navigatiesysteem is alleen te gebruiken zolang er een weg in de buurt is. Loop je door de duinen of in een bos, dan heb je er weinig aan. Nou ja, als je verdwaalt kun je tenminste zien waar de dichtstbijzijnde weg is, maar dat is het dan ook. Op de Nüvi 550 kun je behalve wegenkaarten ook topografische kaarten installeren, zodat het apparaat ook in het terrein prima te gebruiken is. Het zijn de topokaarten die al vele jaren op de zogenaamde handheld of offroad gps-ontvangers gebruikt worden, zoals de Garmin 60CS(X).

 Op zo’n topografische kaart staan wegen en bebouwing aangeven, maar ook nagenoeg elk slootje is er op te zien, of  waar een bos overgaat in weiland. Wandelpaden staan er ook op. Aangezien die zelden kilometers kaarsrecht doorlopen, kun je zelfs als je verdwaald bent meteen het juiste paadje eruit pikken, zodat je snel terug bent bij je auto. Zoals elke handheld gps-ontvanger, houdt de Nüvi 550 een track bij. Hierin is precies te zien welke route je hebt afgelegd. Dat registreren gaat continue door als het apparaat aanstaat. Zo zie je niet alleen waar je je nu bevindt, maar ook waar je allemaal al bent geweest.

Via de trackback functie kan het apparaat je via exact hetzelfde spoor terug naar het beginpunt leiden. In de ‘beschaafde’ wereld weinig gebruikt, maar in de wildernis een bijna onmisbare functie. Stel je loopt op een besneeuwde gletscher. Op de heenweg bepaal je waar de gevaarlijke spleten zich bevinden, zodat je er omheen kunt lopen. Op de terugweg hoef je dat niet opnieuw te doen. Zelfs in dichte mist loop je met de gps als het ware via je eigen voetstappen terug.

Terug naar de Nüvi. Naast topo- en wegenkaarten kun je er ook waterkaarten opzetten. Omdat het apparaat voor automobilisten, fietsers, wandelaars én watersporters geschikt is, is het apparaat stootvast en waterdicht. Gebruik in een stortbui is geen enkel probleem en een keertje laten stuiteren, nou ja, ik heb het niet uitgeprobeerd, maar daar zou hij tegen moeten kunnen. Ook geocachen (schatzoeken) is prima te doen. Via de navigatiefunctie kun je met de auto in de buurt van de schat komen, daarna schakel je over op wandelen en laat je de “kompaspijl” het doel aanwijzen. De cache-beschrijvingen neem je gewoon mee op het apparaat. Zo heb ik met de beschrijvingen van alle 7000 Nederlandse geocaches aan boord rondgereden. Op de kaart zie je precies wat zich waar bevindt en als je zin hebt, laat je je er eenvoudig heenbrengen.

 Er zijn wat kleine, maar wel belangrijke punten, die ik graag verbeterd zie. Zo is het aanraakscherm niet te blokkeren. Al wandelend begon het apparaat regelmatig te piepen en te praten vanuit mijn binnenzak. Een navigatiesysteem voor wandelaars moet je echt kunnen blokkeren. Ook staat de verlichting altijd aan. Geen probleem als de Nüvi in de auto aan het infuus hangt, maar wandelend of fietsend is het niet slim. De achtergrondverlichting moet vanzelf uitschakelen, zodat de accu langer meegaat.

Tot slot springt de Nüvi meteen aan als je alleen maar naar de aan/uit-knop kijkt. Zet je hem uit en laat je hem in je binnenzak glijden, dan gaat hij vaak meteen weer aan en is ’s middags alsnog je accu leeg. Een inschakelvertraging is hier de oplossing.

Concluderend durf ik te stellen dat dit de eerste succesvolle stap is naar een navigatieapparaat om altijd en overal bij je te hebben. Vergeet ik bijna te vermelden dat de track voor fotografen uitermate handig is om foto’s te geotaggen. En mocht u een snelheidsboete krijgen, dan ziet u in de log of dat wel terecht is. Zoniet, dan kunt u de boete aanvechten en onderbouwen met de gegevens uit de Garmin Nüvi 550.

1) Wanneer je laptop aan de stroom gekoppeld is, kun je de accu er het beste uithalen

Onjuist. Het stroomnet kent kleine fluctuaties (iets minder/meer stroom gedurende zeer korte tijd), waar met name elektronica zeer slecht tegen kan. Een accu vangt deze fluctuaties op (wat bij een normale pc geregeld wordt door de voeding). Bovendien blijft de accu gewoon op 100% staan en wordt deze niet actief geladen als hij nog vol is.

2) Je kunt een accu het beste helemaal op maken voor hem opnieuw te laden

Dat geldt alleen voor NiCd en NiMH en NIET voor Li-Ion accu’s (die momenteel zeer gangbaar zijn). NiCd en in mindere mate NiMH hebben last van een ‘geheugeneffect’ als je ze herlaadt terwijl ze nog niet helemaal leeg zijn. Hierdoor neemt de capaciteit langzaam af. Li-Ion accu’s hebben dit probleem niet en kunnen tussentijds zo vaak worden opgeladen als je wilt. Sterker nog: je kunt een Li-Ion accu zelfs beter NIET helemaal ‘op’ verbruiken omdat de spanning niet te laag mag worden (meestal schakelt elektronische apparatuur zich op tijd uit). Overigens is het wel goed om een Li-Ion accu eens per circa 30 ladingen helemaal leeg op te laden (voor optimale calibratie).

3) Je kunt accu’s het beste vol bewaren

Onjuist. Accu’s (met name Li-Ion) gaan – zonder gebruik – het langste mee wanneer ze 40-50% zijn opgeladen. Dit heeft overigens alleen zin wanneer je de accu gedurende lange tijd niet zult gebruiken (b.v. wanneer je op vakantie bent).

4) Accu’s kun je het beste in de koelkast bewaren

Onjuist. Het is wel zo dat een lagere temperatuur beter is voor een accu dan een hoge. Maar het bewaren van accu’s in de koelkast is risicovol vanwege de kans op condensvorming. Het mag alleen in een volledig afgesloten verpakking. Bovendien is de noodzaak om dit te doen niet aanwezig, tenzij je de accu maandenlang niet gaat gebruiken.

5) Oplaadbare AA-accu’s zijn net zo goed als niet-oplaadbare batterijen

Oplaadbare en niet-oplaadbare batterijen (Alkaline) hebben totaal verschillende eigenschappen. Alkaline batterijen gaan – zonder gebruik – veel langer mee en zijn dus ideaal voor gebruik in producten die zo nu en dan gebruikt worden (zoals afstandsbedieningen, draagbare radios, zaklampen, e.a.). NiCd en NiMH verliezen langzaam hun lading en zijn dus na enkele weken of maanden vrijwel leeg. In producten die regelmatig gebruikt worden en een hoge capaciteit vereisen kunnen je het beste NiMH’s gebruiken.

6) Moderne oplaadbare batterijen hebben een lange levensduur

Helaas niet. Alle oplaadbare batterijen verliezen langzaam hun capaciteit. Bij NiCd en NiMH hangt dat ook samen met het gebruik, maar de momenteel veelgebruikte Li-Ion batterij sterft zelfs zonder gebruik langzaam af. Dat komt door de chemische samenstelling en warmte. Een standaard Li-Ion accu heeft een levensduur van gemiddeld 5 jaar. In warme landen is dat nog beduidend korter. 

7) Het maakt niet uit of je dure of goedkope batterijen gebruikt

Onjuist. Bij niet-oplaadbare batterijen heeft Alkaline veruit de voorkeur boven de goedkopere soorten (Zink-Koolstof), te meer omdat ze gemiddeld 3,5x langer mee gaan. Bij oplaadbare batterijen wordt de capaciteit aangegeven in mAh (b.v. 2700 mAh). Hoe hoger het getal, des te hoger de capaciteit, dus hoe langer je een product kunt gebruiken. 

8 ) Oplaadbare batterijen zijn niet giftig

Het is NOOIT aan te raden om een batterij open te breken, in brand te steken of bij schade te bewaren. Dat geldt voor alle typen, maar vooral voor NiCd’s (NickelCadmium). Cadmium is een giftige stof en daardoor een gevaar voor de gezondheid. Daarnaast zijn Li-Ion accu’s brandgevaarlijk (en is Lithium ook niet echt een fijn stofje). 

9) Oplaadbare batterijen gaan nog altijd korter mee dan Alkaline-batterijen

Ja en nee. Alle oplaadbare accu’s verliezen langzaam hun capaciteit, ook wanneer een product niet gebruikt wordt. Op dat vlak is de Alkaline batterij superieur. Er zijn echter nieuwe ontwikkelingen, zoals de zogenaamde ‘groene batterij’ (zoals de GP Recyko). Dit is een oplaadbare accu op basis van de NiMH technologie, maar dan met minimale ontlading (leeglopen). Ze zijn iets minder krachtig dan de allernieuwste reguliere NiMH batterijen, maar het verschil is te overzien (meestal circa 2100 mAh). Ze kunnen opgeladen worden in standaard NiMH laders en zijn ideaal voor producten die zowel regel- als onregelmatig gebruikt worden. Ze zijn alleen relatief prijzig (circa € 5 per stuk).

10) Accu’s worden steeds krachtiger

Helaas valt dat wel mee. De technieken zijn in de loop der jaren wel verbeterd (Lood->NiCd->NiMH->Li-Ion), maar het einde is in zicht. Capaciteit wordt voornamelijk vergroot door meer cellen toe te voegen (wat in de regel leidt tot grotere accu’s). Verder is de capaciteit inderdaad weldegelijk toegenomen, maar zijn apparaten tegelijkertijd ook veel meer stroom gaan verbruiken (denk aan wifi en grotere schermen voor laptops en UMTS, wifi, gps en bluetooth voor mobiele telefoons). De huidige generatie accu’s zitten tegen hun limiet aan. Voor meer en langere capaciteit is een nieuw type accu nodig, zoals de momenteel in ontwikkeling zijnde brandstofcel (op basis van ethanol). 

Een nieuw type batterij, de brandstofcel, is ook interessant voor de autoindustrie

Het begint met de dreigende waarschuwing: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! ARE YOU SURE? Ietwat vreemd, want waarom zou data verloren moeten gaan bij het ongedaan maken van een RAID1 setup? Bij RAID0 (striped, oftwel twee schijven koppelen waardoor één groot en snel volume ontstaat) is dat logisch, bij RAID1 niet. Maar ik heb de gok maar gewaagd en even later gecontroleerd of de data er nog op stond. Gelukkig wel…

Vervolgens de nieuwe schijven aangesloten en RAID1 opnieuw geïnstalleerd. Ik had één van de schijven al voorzien van data van de 500 GB schijf om het proces mogelijk te bespoedigen. Maar… je raadt het al: WARNING! ALL DATA WILL BE LOST! Nadat de RAID-configuratie gemaakt was, wilde ik naar Windows booten. Maar dat lukte niet… Melding: NTLDR ontbreekt. Nu kreeg ik die melding toch al om de haverklap, dus ik maakte me geen zorgen – even rebooten was meestal voldoende. Maar nu niet dus… In de BIOS was de hele configuratie van schijven door elkaar gehusseld. Ik moest eerst weer selecteren welke schijven ik in het bootmenu wilde hebben en vervolgens de bootvolgorde instellen. Gelukkig is mijn 250 GB Windows partitie geheel onafhankelijk van de twee andere schijven en dus startte Windows weer als vanouds op. Maar mijn 1000 GB RAID-schijf moet nu nog wel geformatteerd worden (wat een enkele uren duurt) en daarna moet er nog 460 GB aan gegevens op gekopieerd worden… zucht…

Ik heb dus net een bestelling geplaatst voor twee 1 TB schijven (à € 118) die de 500 GB mirror moet gaan vervangen. De ‘oude’ 500 GB schijven zullen vervolgens hergebruikt worden in mijn NAS (één als basis, één als backup). Dan hou ik dus nog een twee 300 GB schijven over. Mogelijk gebruik ik één daarvan als alternatieve bootschijf (met bijvoorbeeld Vista 64-bit).

Toen ik toch aan het bestellen was, heb ik tegelijkertijd ook een nieuwe – zuinigere en stillere – voeding aangeschaft. En een quadcoreprocessor (Q6700) die mijn dualcore mag vervangen (E6600). Niet alleen omdat het nodig was, maar ook omdat ik later deze maand nog een artikel over het upgraden van je pc moet schrijven (hoezo journalisten hebben weinig kosten?). Binnenkort dus op Marktplaats: 2,4 GHz Intel Core 2 Duo, Asus 450W voeding en minimaal één 300 GB SATA harddisk.

Quote:
Nehalem bevat in vergelijking met de bestaande Penryn processors een aantal flinke vernieuwingen. Eén van de belangrijkste is dat men bij de nieuwe generatie CPU’s daadwerkelijk vier cores in één chip onder kan gaan brengen. Door net als nu twee chips in één CPU te stoppen, kunnen we in het Nehalem tijdperk dus ook de eerste 8-core CPU’s gaan verwachten. Voor desktop en notebooks zullen er ook budget Nehalem-varianten met slechts twee cores komen. Ook nieuw is dat Intel de geheugencontroller in de CPU gaat onderbrengen, net zoals AMD dat sinds de Athlon 64 doet. De derde belangrijke vernieuwing is het afscheid van de good-old frontside bus en de komst van een nieuwe verbinding genaamd QuickPath. Buiten deze drie meteen in het oog springende vernieuwingen, zijn er nog vele kleinere architecturale verbeteringen, waaronder de terugkeer van HyperThreading en nieuwe SSE4.2 instructies.

Lees het volledige artikel HIER…

Ik gebruik zelf al sinds enkele jaren twee monitoren (20″ breedbeeld en 17″ 4:3) en het werkt inderdaad veel productiever. Ik zou niet meer zonder tweede scherm kunnen. Het hoofdscherm gebruik ik voor surfen en artikelen schrijven (eventueel naast elkaar). Op het tweede scherm houd ik m’n e-mail in de gaten, evenals de tijd, het weer en muziek. Op termijn zal de 20″ als tweede monitor ingezet worden en komt er een 24 of groter voor in de plaats. Oh nee, niet groter… dat is juist weer minder productief.