Ik woon op vijf hoog. In principe neem ik altijd de trap. Heus niet omdat ik zo’n sportivo ben, maar omdat ik in mijn jeugd een lifttrauma heb opgelopen. Ondanks dat ik de lift ontwijk, fantaseer ik wel eens dat ik in onze lift een halve dag blijf steken met mijn nieuwe bovenbuurman, oftewel de blonde stoot van 6, zoals ik hem liever noem. Soms worden fantasieën werkelijkheid.

Vandaag kom ik er echt met geen mogelijkheid onderuit en ben ik dus genoodzaakt om de lift te nemen. De oorzaak is steevast een zware boodschappentas met emo-aankopen of de emo-aankoop van 55 kilo, die ik nu met moeite uit mijn auto probeer te hijsen. ‘Heb je hulp nodig?’, roept de blonde stoot van 6, die vanuit de hal mijn gehannes met veel leedvermaak gadeslaat. Ik had al een rode kop van de inspanning, maar nu begin ik er zelfs nog bij te blozen.

Mijn andere buurman, alias Koen de ramptoerist, aanschouwt het tafereel vanaf de balustrade en waarschuwt me met een dreigend vingertje. Hiermee bedoelt hij dat ik moet afblijven van onze blonde stoot van 6. Volgens Koen is hij definitly gay, dus is het lekkere hapje voor hem bestemd en niet voor mij. ‘Mag ik me even voorstellen. Willem is de naam.’ Willem! Willem? Welke moeder noemt zijn kind nou Willem?, raast er door mijn hoofd. ‘Uhhh, Loedertje’, stamel ik en ik geef hem een slap, klef handje. Ik zie hem denken: Loedertje! Loedertje? Welke vader noemt zijn kind nou Loedertje. ‘Genoemd naar dat valse kreng van Jan, Jans en de kinderen’, leg ik gemakshalve uit. ‘Maar ik ben wel lief’, voeg ik er nog flirtend aan toe. ‘Aaha’, zegt hij bedenkelijk met een ondertoon van spijt.

Samen manoeuvreren we mijn pakket hortend en stotend naar de lift. ‘Jezus, wat zit hier in? Een bouwpakket voor je eigen kist met bijpassende Frans Bauer begrafenismuziek?’ ‘Goed idee Willem. Ik wilde inderdaad allang weer eens van gastlichaam veranderen. Nog 1 maand en dan moet ik terugkeren naar het moederschip.’ Hij kijkt erbij alsof hij het nog gelooft ook. ‘Nee joh, het is een room-divider.’ ‘Een roemwatte?’ ‘Een room-divider. Das voor singles (hint, hint) die teveel room hebben en die room willen verdelen in 2 rooms. Kom morgenavond maar eens kijken als ie staat, zou ik zeggen.’ Zo die zit! En hij hapt ook nog! 1-0 voor het Loeder.

Wanneer de deuren opengaan, verandert mijn rode kop in een mum van tijd in een lijkbleek gelaat. ‘Ik heb het niet zo op liften’, verklaar ik al snakkend naar adem. Het is een klein liftje, dus staan we nogal dicht op elkaar gepropt. Ik voel zijn hete nek in mijn adem. Neem me niet kwalijk. Ik kan niet helder meer denken. Zijn hete adem in mijn nek, bedoel ik. Wat ik vanaf mijn 8e levensjaar vreesde, gebeurt me uitgerekend nu. Met een flinke klap komt de lift tot stilstand. Niet bij een deur, maar ergens halverwege de 3e en 4e verdieping. Door mijn panische angst val ik bewusteloos op de vloer. Als ik voel dat ik weer langzaam bijkom, houd ik mijn ogen stijf dicht. Mond-op-mondbeademing, smeek ik in gedachte. Maar er gebeurt helemaal niks. Homo. Koen, je mag hem hebben!

Als ik mijn ogen open doe, zie ik de blonde stoot van 6 roerloos op de vloer liggen. Mijn room-divider ligt op zijn hoofd. Mijn God! Ik heb mijn buurman vermoord met notabene een room-divider! Homo, hetero, bi. We zullen het nooit meer te weten komen. De stoot van 6, kan schijnbaar niet tegen een stootje en is linea recta doorgestoten naar de 7e hemel. Zonder mij en met mijn fantasieën. Mijn room-divider heeft het gelukkig wel overleefd. Sterk spul, die IKEA-kasten. Ja, ik weet het. Ik doe mijn naam alle eer aan, maar….. ik ben wel lief. Voortaan neem ik toch maar weer de trap. Das misschien niet zo opwindend, maar wel een stuk veiliger.

Doei, (ben even naar IKEA mijn moordwapen terugbrengen), Loedertje XXX